Inzulinska rezistencija – kad tijelo prestane da „čuje“ inzulin

Umor koji vas obori odmah poslije ručka, kao da ste pojeli tabletu za spavanje umjesto sendviča. Glad za slatkim koja se javlja tačno dva sata poslije jela, iako ste upravo pojeli punu porciju. Mršavljenje koje jednostavno neće da krene, koliko god smanjivali porcije i brojali kalorije. Ako vam ovo zvuči poznato, vaše tijelo vjerovatno više ne „čuje“ signal koji mu šalje inzulin – i to nema veze sa voljom ili disciplinom.

Zašto se ovo dešava

Inzulin je hormon koji poslije svakog obroka govori ćelijama: „otvorite vrata, evo šećera, iskoristite ga za energiju.“ Kod inzulinske rezistencije, ćelije prestaju da reaguju na taj signal kako treba. Gušterača onda počne da luči sve više i više inzulina, pokušavajući da „viče glasnije“, a taj višak inzulina je upravo ono što tjera organizam da lakše skladišti mast, teže je otpušta, i drži vas gladnim čak i poslije obilnog obroka. Nastaje začarani krug: debljanje pogoršava rezistenciju, a rezistencija otežava mršavljenje.

Dobra vijest je da je ovo jedno od metaboličkih stanja koje se najbolje odaziva na kombinaciju ishrane u kojoj su zastupljeni zdravi nutrijenti i promjene životnih navika, prije nego što preraste u predijabetes ili dijabetes tip 2.

Prvi korak je provjera, ne nagađanje

Prije nego što bilo šta počnete da uzimate, vrijedi utvrditi gdje se tačno nalazite: nalaz opterećenja glukozom (OGTT – test šećera i inzulina našte, te 60 i 120 minuta nakon uzimanja glukoze) i HOMA-IR indeks, koji direktno pokazuje stepen inzulinske rezistencije. Na osnovu toga ljekar nutricionista pravi plan ishrane i suplementacije koji odgovara baš vašem nalazu, ne generičkoj šemi za sve.